Paradygmat interpretatywno-symboliczny

Natchnieniem paradygmatu jest nieklasyczna socjologia wiedzy. Paradygmat w opozycji do funkcjonalizmu.

Motorem teoretyzowania jest tu zrozumienie. Ludzie wchodzą między sobą w interakcje (np. komunikacji symbolicznej), wymieniają się swoimi wizjami rzeczywistości i działają w oparciu o pewien konsensus. Badacz na gruncie interpretatywizmu, ufa badanym, że rozumieją swój świat lepiej od niego. Proces nauki ma interes praktyczny.

Metafora 

Teatr, kultura

Metodyka 

Nie proponować rozwiązań, ale skłaniać do myślenia. Badania diachroniczne, jakościowe, postrzeganie, interpretowanie, definiowanie, sprawdzanie przydatności, opisy i studia przypadku (studium retrospektywne lub prospektywne), interpretacje, współzależności. Etnografia organizacji.

Przedmiot badań

Konstrukty teoretyczne ( badania „aktorów”, przedsiębiorstw, procesów, związków, ludzi , a nawet idei), język, kultura, zachowania

Jak podchodzi do rzeczywistości i wartości

Akt poznania jest zrelatywizowany kulturowo: nie ma świata zewnętrznego, dopóki go nie nazwę-usymbolizuję. Rzeczywistość jest intersubiektywna, czyli dostępna więcej niż jednemu podmiotowi poznającemu. Szukanie sensu z punktu widzenia zaangażowanego członka organizacji. Unikanie wartościowania.

Za co krytykowana

Paradygmat jest krytykowany na gruncie funkcjomalno-systemowym. Podejście konstruktywistyczne, zwłaszcza w stosunku do nauki, może stanowić zaprzeczenie metody naukowej i służyć budowaniu pseudonaukowych teorii, podporządkowanych modom lub chwilowemu interesowi politycznemu i ideologicznemu.

      Źródła:
    1. Sułkowski Łukasz, 2013, Paradygmaty i teorie w naukach o zarządzaniu, [w:] Podstawy metodologii badań w naukach o zarządzaniu, 2013, s. 281-282.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież