Szkoła prakseologiczna

Prakseologia jest wykorzystywana m.in.: w teorii organizacji, teorii walki, teorii eksploatacji także nauce o organizacji i zarządzaniu.

Rozkwit prakseologii nastąpił na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku za sprawą kluczowych dla tej nauki prac badawczych, które wykonywali m.in.: Alfred Esapinas, Aleksander Bogdanow, Eugeniusz Słucki, Georges Hostelet, Tadeusz Kotarbiński.

Podstawowe pojęcia: skuteczne (działanie, które prowadzi do zamierzonego celu), korzystność (różnicą między uzyskanym wynikiem użytecznym a kosztami działania), ekonomiczność ( stosunek wyniku użytecznego do kosztu działania. Działanie jest ekonomiczne, gdy iloraz ten jest większy od jedności) itd.

Powstanie prakseologii w Polsce jest głównie zasługą T. Kotarbińskiego, którego dorobek naukowy stworzył trwałe podstawy tej nauki. Dzięki jego pracy powstała polska szkoła prakseologii.

Źródło: Piekarski Krzysztof, 2014, Prakseologia, http://mfiles.pl/pl/index.php/Prakseologia, 02.02.2015.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież